Dismenore, üreme çağındaki kadınlarda en sık görülen jinekolojik yakınmalardan biri olup, popülasyona göre %50 ile %90 arasında bir prevalans göstermektedir. Klinik tablo temel olarak ikiye ayrılır: Yapısal bir patolojiye dayanmayan primer dismenore ve altta yatan bir hastalığa (endometriozis, adenomyozis vb.) bağlı gelişen sekonder dismenore . Primer dismenore tipik olarak menarştan kısa süre sonra başlar ve prostaglandin aracılı uterin hiperaktivite ile karakterizedir. Sekonder dismenore ise genellikle 30 yaş sonrasında veya yeni başlangıçlı ağrı şeklinde ortaya çıkar. Tedavi yönetiminde ilk basamak NSAİİ'ler (non-steroid anti-inflamatuvar ilaçlar) ve hormonal baskılamadır; ancak tedaviye dirençli olgularda sekonder nedenlerin, özellikle de endometriozisin araştırılması kritiktir.