Lucyna Szczepańska - Pieśń wieczorna
Lucyna Szczepańska, właśc. Lucyna Leńska-Szczepańska (ur. 28 grudnia 1909 w Warszawie, zm. 30 grudnia 1999 w Milanówku) – polska śpiewaczka operowa i aktorka. Była córką Franciszka i Katarzyny z Pietrzaków. Od wczesnych lat jej marzeniem było zostać śpiewaczką operową, śpiewu uczyła ją znana wówczas w Warszawie prof. Kryńska, która odkryła, że głos Lucyny jest sopranem koloraturowym. Dzięki niemu dostała się do zespołu Teatru Wielkiego, ale jej aspiracje były większe. Dzięki pomocy sławnym już wtedy braciom (Feliksa śpiewaka i Romana – skrzypka i fagocisty) w 1931 roku została przesłuchana u Emila Młynarskiego. Od sezonu 1931/1932 została solistką Opery Warszawskiej, zadebiutowała partią Gildy w Rigoletcie Verdiego. W 1932 została zwyciężczynią Konkursu Młodego Śpiewaka, który się odbył w Warszawie. W 1933 zajęła pierwsze miejsce w wiedeńskim Międzynarodowym Konkursie Śpiewaczym, co przyczyniło się do rozkwitu jej kariery. W 1934 została wybrana przez czytelników „Kuriera Warszawskiego” „Słowikiem Warszawy”. Została pierwszym sopranem Teatru Wielkiego, gdzie w 1936 zachwyciła publiczność i krytyków muzycznych tytułową rolą w operetce Rose Marie. Śpiewała głównie partie sopranowe w takich operach jak: Halka, Hrabina, Flis, Eros i Psyche, Lohengrin, Parsifal, Dama Pikowa, Żydówka, Konrad Wallenrod, Faust, Carmen, Poławiacze pereł, Uprowadzenie z seraju, Zaczarowany flet, Bal maskowy, Jaś i Małgosia. W 1936 roku zakończyła występy w Operze. W 1935 zagrała w filmie pt. Dwie Joasie, a rok później w filmowej adaptacji Strasznego dworu. Popularności dodawały jej nagrania ukazujące się na płytach gramofonowych. Nagrywała dla Columbii, Odeonu, lecz najwięcej dla Syreny Rekord. Nagrana przez nią pieśń Ave Maria była nadawana codziennie przez Polskie Radio. W latach 1937–1939 występowała w Teatrze Operetkowym „8.15” oraz w w przedstawieniach operetkowych Teatru Wielkiego. Po 1939 śpiewała w warszawskich kawiarniach, m.in. w Café Bodo. Pracowała także w działającym za zgodą okupanta Teatrzyku „Maska” i Theater der Stadt Warschau. Za występy w teatrach prowadzonych przez Niemców była szykanowana przez polskie podziemie. Po upadku Powstania warszawskiego dostała się obozu przejściowego w Pruszkowie. Udało jej się zbiec i przedostać do Krakowa, w 1945 nielegalnie opuściła kraj. Dotarła do Włoch, gdzie dołączyła do Teatru Polowego II Korpusu Wojska Polskiego generała Władysława Andersa. Rok później wyjechała do Londynu, gdzie występowała na scenach polonijnych i w audycjach radiowych dla rodaków. W 1956 przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie rok później odbyła ze Stanisławem Ferszko wielkie tournée po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Do kraju powróciła w kwietniu 1973. Zmarła w zapomnieniu w 1999 roku, spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 6E-II-23). Brat Feliks Szczepański – aktor i śpiewak został w latach 50. oskarżony o to, że w jego mieszkaniu w Podkowie Leśnej mieszkał „agent wywiadu amerykańskiego” Jerzy Lewszecki. Skazany na 5 lat więzienia, siedział 2 lata.
Zapraszamy na Naszą stronę na FB: / polskiepiosenki2013
Znajdziecie tam najnowsze informacje i powiadomienia o dodanych piosenkach oraz będziecie mogli zdecydować jaką piosenkę usłyszycie na kanale, a także w jakim kierunku go rozwijać.
TEKST:
Lucyna Szczepańska - Pieśń wieczorna (1936)
Autor tekstu: Władysław Syrokomla
Kompozytor: Stanisław Moniuszko
Po nocnej rosie
płyń dźwięczny głosie
niech się twe echo rozszerzy,
gdzie nasza chatka,
gdzie stara matka
krząta się koło wieczerzy.
Jutro dzień święta,
niwa nie zżęta
niechaj przez jutro dojrzewa,
niech wiatr swawolny,
niech konik polny,
niechaj skowronek tu śpiewa.
Już blisko, blisko
chatnie ognisko
znużone serce weseli;
tam pracowita
matka mię spyta:
„Ileście w polu nażęli?”
Matko, jam młoda,
rąk moich szkoda,
szkoda na skwarze oblicza!
Źle szła robota,
przeszkadza słota
i moja dumka dziewicza!
Powyższy film nie jest naszą własnością, ma na celu propagowania wartości naukowych dla współczesnego pokolenia, tj. artystów, kultury oraz zmian w języku polskim, które nastąpiły na przestrzeni XX wieku. Wykorzystane bibliografie pochodzą z różnych źródeł tj. własne zbiory oraz www.zyciorysy.info . Wartość naukowa kanału wynika z połączenia wizerunku artysty, utworu, życiorysem oraz tekstem poszczególnej piosenki na naszym kanale. Nasz kanał można uznać za muzyczną encyklopedię Polskich artystów.