İsmet Özel / Kanla Kirlenmiş Evrak
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Aşklarım, inançlarım işgal altındadır
tabutumun üstünde zar atıyorlar
cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır.
toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar
denize yaklaşınca kumlar ve çakıltaşları
geçmiş günlerimi aşağılamaktadır.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Ve rüzgâr buruşturuyor polis raporlarını
kadınlar fazlasıyla günaha giriyorlar bazı solgun
gömleklerin çözük düğmelerinden çelik tırpan
gibi silkiniyor çocuklar denizin satırları arasında.
Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin
küfre yaklaştıkça inancım artıyor.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve simdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim…
,
,
,
Küfre yaklaştıkça insanın imanının artması…Bunu çok defa şirazemizin kaydığı dönemlerde hissederiz Newton’un beşiğindeki momentumun korunması gibi aslında sarkacın bir yönü farklı bir noktaya gidiyor gibi gözükse de nihayetinde sistemin sahip olduğu momentumu korumaya dayalı. Bir yönüyle beşer sadece kendisini etkilemez diğer yönüyle her beşerin istemli ya da istemsiz kendi sisteminde korumaya çalıştığı momentumu var.
Evet aslında bu şiir başlı başına bir Newton beşiği. Çünkü bir yanı karanlıkta hapsolan şair yepyeni bir sayfaya yazı yazmaya başlıyor yorgun ama diri vuracak kapısı yok ama yine umudunu kesmiyor.
Yıllardır kendimi neden İsmet Özel’e bu kadar yakın hissettiğimi sorgularım dünyayı sevemiyor olup yine de içinde; elindeki son taşı da atmak isteği bir türlü geçmeyen herkes de şaire bu yakınlığı ve vefa duygusunu hep hissedecek gibi.