Seni dünya gözüyle bir daha görmek…
‘Seni dünya gözüyle bir kez daha görmek isteyen
Biri varsa buna şiir şahittir ben değilim…’
.
.
.
.
Belki her yağmur damlası bir insandır. Böyle düşününce taşa çarpmak hissi ürkütmüyor nasılsa birlikteyiz nasılsa benden önce çarpanlar gibi çarpıyorum ama şiddetli ama değil. Diğerleriyle olmasa damlanın yolunu kim umursar? Sahi belli midir o yol? Bu ara çok düşünüyorum bunu eğer damla isek hangi sulara karışacağımız baştan belli miydi yoksa nehrimizi biz mi seçtik? Ve nerede ikiye ayrılıyordu kıymetini bilemeden geçtiğimiz topraklar?
Ya da iyi ki ayrılmış yollarımız dediğimiz damlalar var.
.
Şahit tutacaksam eğer şiiri önce şikayet edeceğim nefsimi ardından seni ve seni dünya gözüyle bir kez daha görmek isteyen kendimi…