historia jednej Grafiki: Leopold Horowitz
W roku 1872 Leopold Horowitz, mieszkający i pracujący w Warszawie żydowsko-węgierski malarz, skończył – po chyba półtora roku pracy – wcale nie największy formatem obraz. Uznany potem – przez historyków sztuki – za opus magnum w jego twórczości. To dzieło swego życia – przedstawiające Żydów modlących w synagodze na warszawskiej ulicy Nalewki – artysta zatytułował Rocznica zburzenia Jerozolimy.
Nie jest to jednak wcale pierwszy obraz Horowitza o tematyce żydowskiej. Choć – z jakiegoś ważnego powodu, ważnych względów, o których tu będzie właśnie mowa – został uznany za pierwszy.
----
Podczas spotkań z cyklu "historia jednej Grafiki" pokazujemy drzeworyty sztorcowe o tematyce żydowskiej z kolekcji Fundacji Żyd Niemalowany. Publikowane głównie w polskich pismach ilustrowanych są dziś unikatami - lata 1860-1890 bowiem, to jedyny okres w historii czasopiśmiennictwa, w którym ilustracje na łamach prasy były oryginalnymi, pełnowartościowymi grafikami. O ich ponadczasowej, artystycznej wartości, świadczy też fakt, że ich autorami w Polsce byli najbardziej znani i uznani artyści epoki: Andriolli, Brandt, Chełmoński, Fałat, bracia Gierymscy, Gerson, Gottlieb, Grottger, Kossakowie (ojciec i syn), Kostrzewski, Matejko, bracia Pillati, Rodakowski, Siemiradzki, Wierusz Kowalski czy Witkiewicz.