JÓLAKLUKKUR KALLA #5: Englar og snjókarlar - Sigga Eyrún
Stundum koma lögin til mannanna á ólíklegustu tímum. 30.nóvember 2015 var ég að stilla hljómborðinu upp fyrir sjónvarpsþátt með Karli Ágústi Úlfssyni. Ég var eitthvað að dúlla á hljómborðið, spila hljóma sem stigu endalaust upp tónstigann og allt í einu var lagið mætt í heiminn. Ég varð að hugsa um það allan þáttinn svo ég gleymdi því ekki. Sögukonan er að hugsa um æskuástina, hvernig það væri ef þau hefðu haldið áfram á sínum tíma og hvort hann hugsi aðeins til hennar á jólunum ennþá í dag. Sigga Eyrún er í essinu sínu í þessu lagi og Matti Stef fer á kostum sem strengjasveit. Þar er góður fiðlari.
Ásgeir J. Ásgeirsson leikur á gítar og Matti Stef á fiðlur. Ég spila á önnur hljóðfæri.
Englar og snjókarlar
Það var stjörnubjartur himinn, allt var hvítt af snjó
Og það svignaði undan snjónum, húsið hvar ég bjó
Það var kvöldið sem við kynntumst, frostið beit í kinn
Svo við flúðum inn í stofu og urðum ástfangin
Englar og snjókarlar gægðust þar inn
Það var mjallahvítur desember og heimurinn var minn
Síðan líður tíminn áfram, árin þjóta hjá
og við höldum okkar leiðir, hvort með sína þrá
Og við lifum okkar lífi, heyjum okkar stríð
og eftir situr óljós minningin svo blíð
Englar og snjókarlar gægðust þar inn
Það var mjallahvítur desember og heimurinn var minn
Óóó, ef ég hefði nú orðið kyrr.
Óóó, væri’ allt sem áður fyrr, englar í snjó?
Það var stjörnubjartur himinn, allt var hvítt af snjó
Og það svignaði undan snjónum, húsið hvar ég bjó
Þó að langt sé liðið reikar hugur minn til þín
Hversu veröldin var ljúf, hve tilveran var fín
Englar og snjókarlar hverfa svo fljótt
En ég vona að þú munir mig á kaldri jólanótt
Englar og snjókarlar hverfa’ allt of fljótt
En ég vona að þú munir mig á kaldri jólanótt
Sigurdór Guðmundsson endurhljómjafnaði fyrir útgáfu.
Karl Örvarsson hannaði kápuna.