W IMIĘ MIŁOŚCI
W IMIĘ MIŁOŚCI
ВО ИМЯ ЛЮБВИ
WYK;
STANISŁAWA CELIŃSKA
ИСП;
СТАНИСЛАВА ЦЕЛИНЬСКАЯ
Stanisława Maria Celińska-Mrowiec (ur. 29 kwietnia 1947 w Warszawie) – polska aktorka i wokalistka.
Zadebiutowała w teatrze w 1968 roku. Rok później ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie pod kierunkiem
Ryszardy Hanin. Występowała w teatrach warszawskich: Współczesnym (1969-1974, 1981-1983), Nowym (1983-1988),
Dramatycznym (1989-1990), Studio (od 1995) i Kwadrat, a także Teatrze Nowym w Poznaniu (1990-1991).
Brała udział w programach muzycznych i spektaklach Studenckiego Teatru Satyryków.
Obecnie pracuje na deskach Teatru Współczesnego w Warszawie oraz Nowego Teatru w Warszawie.
W 2009 ukazał się jej singiel Atramentowa rumba w duecie Z Los Locos,
natomiast w 2012 wydała wspólnie z pianistą Bartłomiejem Wąsikiem i Royal String Quartet płytę Nowa Warszawa.
W 2015 premierę miał jej kolejny album Atramentowa.
Станислава Целиньская (польск. Stanisława Celińska) — польская актриса театра и кино, также актриса озвучивания.
Станислава Целиньская родилась 29 апреля 1947 в Варшаве.
Актёрское образование получила в Государственной высшей театральной школе в Варшаве, которую окончила в 1969 году.
Дебютировала в театре в 1968. Актриса театров в Варшаве и в Познани.
SŁOWA;
Tak będzie lepiej, kochanie
Choć serce z bólu drży
Jest nam pisanie rozstanie
I na policzkach łzy
Inni ludzie tez chcą tego
Raduje ich ten stan
I nie widza w tym nic złego
Na rękę im tren plan
Są zazdrośni
Tak, wiem o tym
Bo nie czują tak jak my
Więc odchodzę
Nie mam wyjścia
I zamykam cicho drzwi
W imię miłości jestem
W imię miłości wybaczam
W imię miłości odchodzę
W imię miłości wracam
Bo we mnie jest nadzieja
Choć lekko siwa głowa
Nadzieja niepokorna
Co ciągle wstaje nowa
Nie łatwo jest zabić miłość
I jak to zrobić nie wiem
Idę przez życia zawiłość
Tak trzeba iść przed siebie
Nic nie zmienię biegu zdarzeń
Los tylko prawdę zna
Żyć nie mogę w świecie marzeń
Za długo trwa ta gra
Wierzę, że wszytko zrozumiesz
Chociaż w sercu będzie żal
Cóż kochałam tak jak umiem
Ale teraz kusi dar
W imię miłości jestem
W imię miłości wybaczam
W imię miłości odchodzę
W imię miłości wracam
Bo we mnie jest nadzieja
Choć lekko siwa głowa
Nadzieja niepokorna
Co ciągle wstaje nowa