ฉันไม่แคร์จะแก่หรือตาย ฉันไม่อายใครใครไม่แคร์
ไม่แยแสแม้โลกทลาย ไม่ร้อนใจแม้มีไฟสุมทรวง
มิใช่เมาใช่เขลาโง่งม มิใช่ตรมซมเศร้าเขาลวง
ใช่ว่าดวงของฉันนั้นดี ใช่ว่ามีสินทรัพย์จนนับแสน
ใจอยู่ที่ใจฉัน กายอยู่ที่กายนั้น
กายใจสัมพันธ์เหนียวแน่น
มีสุขก็ตัวฉัน มีทุกข์ก็เช่นกัน
ทุกข์ใครไหนนั่นจะทุกข์แทนฉัน
ฉันจึงไม่แคร์จะแก่หรือตาย ฉันจึงไม่อายใครใครไม่แคร์
ไม่แยแสแม้โลกทลาย ไม่ร้อนใจ แม้มีไฟสุมทรวง
ฉันไม่แคร์ ผลงานของ นัดดา วิยกาญจน์ ประพันธ์คำร้องและทำนอง โดย: อ. พรพจน์ อันทนัย
จากข้อมูลของ United Nations World Population Ageing พบว่าประชากรที่อยู่ในวัยพึ่งพิง ที่ไม่สามารถใช้แรงงานตนเองเพื่อสร้างรายได้เลี้ยงตัว ซึ่งก็คือเด็กและผู้สูงอายุ มีจำนวนมากกว่าประชากรในวัยแรงงาน
กลุ่มผู้สูงวัย ถูกเรียกว่า Baby Boomer คือผู้ที่อยู่ในช่วงอายุ 59-77 ปี (เกิดในปี พ.ศ. 2489 – 2507) กล่าวคือช่วงเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 มีประชากรเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก หลังจบศึกสงครามครั้งนั้นจึงเกิดค่านิยมในการมีลูกดก
จากสถิติของไทยพบว่าประชากรที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไปมีจำนวนมาก กล่าวคือประชากรทุกๆ 100 คน จะพบจำนวนผู้สูงอายุ 30 คน และคาดว่าจะเพิ่มจำนวนสูงขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่สัดส่วนของอัตราการเกิด และจำนวนประชากรในวัยทำงานลดน้อยลง.