เซียมซีเสี่ยงรัก : สมยศ ทัศนพันธุ์
เซียมซีเสี่ยงรักทักทำนายว่า
ใบที่เก้านั่นหนา ชีวิตเกิดมาเหมือนฟ้ามืดมน
สูญสิ้นความหวัง กระทั่งคนรักอับจน
ขาดชู้ราหูเข้าดล จำทนเศร้าหมองมิคลาย
เซียมซีที่หวังคงขลังดังว่า
เธอจึงไม่เมตตายามทุกข์ โศกมาร้างลามลาย
หลงสู้ถนอมยอมมอบชีวิต เคียง กาย
แต่แล้วก็ยังไม่วาย กลับกลายดวงใจร้างลา
สองมือพนม สุดจะน้อมก้มกราบขอ
หวังใจให้จ้าวพ่อ เซียมซีจงมีเมตตา
ช่วยดลใจเขา เฝ้ารักคงมั่นอุรา
ให้คืนกลับมา สมเป็นแก้วตาดวงเดียวแท้จริง
เซียมซีแผ่นนี้แม้นเป็นของใคร
คงจะกลุ้มจิตใจยามรักจากไปเขาคงประวิง
เหมือนดั่งความฝัน เรามั่นคอยรัก แอบอิง
ผิดพลั้งยังมาทนนิ่ง ไม่จริงดังคำสัญญา
"เซียมซีเสี่ยงรัก" ต้นฉบับขับร้องโดย สมยศ ทัศนพันธุ์ รวมทั้งเป็นผู้ประพันธ์คำร้องและทำนองด้วยตนเอง เมิ่อปี พ.ศ. 2496
ผลงานเกียรติยศ
ปี พ.ศ. 2508 ได้รับแผ่นเสียงทองคำพระราชทานในฐานะนักร้องชายยอดเยี่ยม ประเภทลูกทุ่ง จากเพลง “ช่อทิพย์รวงทอง” ผลงานของพยงค์ มุกดา บันทึกเสียงเมื่อ พ.ศ. 2498 ในงานประกวดแผ่นเสียงทองคำพระราชทานครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2508 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 โดย ป.วรานนท์ นับเป็นนักร้องลูกทุ่งคนแรกที่ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน
ปี พ.ศ. 2528 ท่านได้รับรางวัล “ส่งเสริมเยาวชนดีเด่น” จากสำนักนายกรัฐมนตรีในเพลง “มิตรแห่งความดี” ขับร้องโดย กรองทอง ทัศนพันธุ์ บุตรสาวคนที่ 4 นับเป็นรางวัลเกียรติยศครั้งที่ 2 ที่ได้รับ
"สมยศ ทัศนพันธุ์" เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ด้วยโรคหัวใจ รวมอายุได้ 71 ปี
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ได้ให้ความหมาย "เซียมซี" ไว้ว่า " ใบทำนายโชคชะตา" และเซียมซีเป็นภาษาจีนกลาง เรียก "ฉิวเชียน" โดยคำว่า เซียม หมายถึง กระดาษแผ่นเล็กๆ ยาวๆ และ "ซี" หมายถึงบทกลอน
การเขย่าเซียมซี เป็นความเชื่อของบุคคลบางกลุ่ม เพื่อหาคำตอบให้กับชีวิต บ้าง
หวังผลทางธุรกิจ การดำเนินชีวิต แต่ก็มีคนอีกไม่น้อยที่แสวงหาความรัก สถานที่ต่างๆที่คนไทยให้ความเคารพนับถือ เช่น วัด หรือศาลเจ้า มักให้บริการทำนายโชคชะตาและอนาคต ส่วนคำทำนายที่ได้มาจากการเสี่ยงเซียมซีจะแม่นหรือไม่ เป็นไปตามความเชื่อของแต่ละบุคคลที่มักจะตั้งจิตอธิษฐานกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนเคารพนับถือ ก่อนที่จะมีการเขย่าเซียมซี
ไม้ติ้ว หรือไม้ที่เราทำการเสี่ยงเซียมซี ปกติทำจากไม้ไผ่ มักยาวไม่เกินหนึ่งฟุต เขียนเลขกำกับ ส่วนมากจะมี 28 เลข การจะเสี่ยงนั้นควรตั้งจิต ยกกระบอกขึ้นจบหน้าผาก แล้วสั่นกระบอกให้ได้ไม้ติ้ว 1 อัน
หลักฐานกล่าวถึงการเสี่ยงเซียมซีในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 โดยมีผู้แปลจากภาษาจีนเป็นไทย คือ นายเปลี่ยน แซ่ส่อง และได้พิมพ์ถวายวัด แต่ภายหลังมาทราบว่าวัดจำหน่ายแก่ผู้ที่เสี่ยงเซียมซี จึงได้เขียนไว้บนกระจกใส ให้ครบตามหมายเลขพยากรณ์ที่มีอยู่ 28 หมายเลข เพื่อผู้ที่มาเสี่ยงจะได้ไม่ต้องเสียทรัพย์ คำที่แปลออกมานั้นก็แปลเป็นคำกลอนที่สวยงาม และถูกส่งต่อมาเรื่อยๆ ผ่านกาลเวลา ผ่านการดัดแปลงตามยุคสมัยจนถึงทุกวันนี้